Menü

26 Kasım 2013 Salı

İNCİR AĞACIMIN SONBAHAR HÜZNÜ~

İşte şimdi bahsetmek lazım geldi incir ağaçlarından. Onlar göğsünde de değildi beyninde de değil, onlar artık bakışımda dahi değil. İncir ağacımın sonbahar gözyaşlarıyla toprakla buluştu. Avuçlarımı açıp doğru yolda manalandırmam kâfi gelmedi. Yahut doğru olan yol buydu, Allahu alem.. Üzerine söylenecek söylenmiş sözlerden öte bir şey de kalmadı. Hoşçakal bile demeye gerek yok. Zira ölüm sessizce gelir. Ölüm geldiğinde de herkes susar.




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder